منظومه شمسی – پولارون

اما یک سال بعد در همان منطقه پالاس کشف شد. طبق تعریف سیاره وقتی منطقهی اطراف مدارش را جاروب کرده است که هر جرم دیگری در آن منطقه یا قمر سیاره باشد یا تحت کنترل نیروی گرانش آن سیاره قرار داشته باشد. حتی عینک های آفتابی نیز قادر نیست کاملا از چشمان شما در مقابل اشعه ی خطرناک ماورای بنفش خورشیدی محافظت کند. هیچکدام از این 800 جسم در حد و اندازههای پلوتون و حتی قمرش، کارن، نبودند. مشکل همینجا تمام میشد اگر منظومهی شمسی هیچ جسم دیگری نداشت. اجرام کوچک منظومهی شمسی: هر جسم دیگری که در دستهبندیهای گفته شده جای نگیرد یک جرم کوچک منظومهی شمسی محسوب میگردد.

این تعریف مشکلی از ما نمیکاهد، باید کمینهها را در منظومهی شمسی خودمان تعریف کنیم. اگر تنها تفاوت پلوتون با دیگر اجرامی کوییپر اندازهاش بود، کوآوار فقط چند کیلومتر از پلوتون کوچکتر بود. چند سال بعد جونو پیدا شد که مداری مشابه مدار دو جرم قبلی داشت. البته وقتی که جونو به مشتری میرسد ابزارهای علمی آن از جمله دوربینش خاموش هستند تا یک دور در مدار گردش کند. مدار سدنا بیاندازه کشیدهتر از مدار پلوتون است طوری که در نزدیکترین فاصله از خورشید به 76 واحد نجومی (AU، هر واحد نجومی فاصلهی متوسط زمین از خورشید و تقریبا معادل 150 میلیون کیلومتر است) و در دورترین نقطهی مدارش به فاصلهی 526 واحد نجومی از خورشید میرسد.

نزدیکترین سیاره به خورشید و در عین حال سریع ترین سیاره این منظومه است. جالب است بدانید که بلندترین کوه منظومه شمسی در مریخ واقع شده است. گانیمد با قطر ۵۲۷۶ کیلومتر، بزرگترین قمر در کل منظومه خورشیدی است. همچنین برخوردهای شدید و کششهای گرانشی فراوانی در طی صدها میلیون سال لازم است تا یک سیستم در یک پیکربندی پایدار مستقر شود. در صحراهای موجود در کره ی زمین، گرمای مربوط به تشعشعات خورشید که پس از طی 150 میلیون کیلومتر به زمین می رسند آن قدر زیااد است که بتواند تخم مرغ را بپزد. اما تماس اول در دو جدول یکسان نیست.

اما مدار این جرم تازه کشف شده بیشتر شبیه مدار سیارهها، دایرهای، بود. نخستین هدف این فضاپیما کشف حیات در سطح سیاره مریخ بود. پس کاوشهای بعدی برای کشف این سیاره ادامه یافت، تا اینکه در 1801 درست در همان فاصلهی بین مریخ و مشتری سرس (Ceres) کشف شد. به هرحال همین کشف باعث شد تا اخترشناسان به فکر تعیین ماهیت یک سیاره بیافتند. به هرحال حتی سالها پس از مرگ هرشل این طبقه بندی را همه قبول نداشتند. برای مثال سیارکهای گروه تروجان همگی در مدار مشتری به گرد خورشید میگردند ولی همهی آنها تحت کنترل جاذبهی مشتری اند.

نمادهایی که در گنبد هفتم بیان شده است با سرزمین ایران زمین سازگار است. اجرام پلوتونی (طبق تعریف جدید IAU همان اجرام فرانپتونی) تحت تأثیر گرانش نپتون هستند، بنابراین نپتون یک سیاره است و ماه زمین (که هم گرد است و هم دور خورشید میگردد) قمر یک سیاره دیگر (زمین) است، پس یک سیاره نیست. سیاره ی عطارد بسیار شبیه به ماه و تقریبا به همان اندازه است. البته این را هم باید در نظر گرفت که مقدار اکسیژن به دما و فشار هوا هم بستگی دارد. به شرح حال بزرگ زنی که بعدها مدرس دوره های تقویت عزت نفس شد در ادامه توجه کنید: ( این یک داستان واقعی است.

اسطرلاب­های برنجی هم به­عنوان بخشی ازتولیدات آثار فلزی در دوره درخشان سلجوقی از تزئینات مختلف به­ویژه تزئینات گیاهی و نوشتاری بی­نصیب نمانده است. “ما از طبیعت هستیم و به طبیعت باز می ­گردیم” یکی از اصولی است که وضوح در فیلم آواتار قابل مشاهده است. هیچ یخ نرمی در پلوتو وجود ندارد و تنها یخ معمولی در آن مشاهده شده که لایه ای شبیه به دوده روی آن را می پوشاند. گردش در یک بیمارستان روانی احتمالاً برنامهای نیست که بخواهید تجربه کنید اما رفتن به صحنهای که فیلم ۱۲ میمون در آنجا تصویر برداری شده احتمالاً تجربه متفاوتی خواهد بود.

دهها جرم سیاره مانند کشف شدهاند که به دور ستارههای دیگر میگردند. سیارات: یک سیاره جسمی آسمانی است که 1. در مداری به دور خورشید بگردد 2. به قدر کافی جرم داشته باشد تا به تعادل هیدرواستاتیکی برسد (یعنی شکلی گرد داشته باشد) 3. منطقهی اطراف مدارش را پاک کرده باشد. سیارات کوتوله: یک سیارهی کوتوله جسمی آسمانی است که 1. در مداری به دور خورشید بگردد 2. به قدر کافی جرم داشته باشد تا به تعادل هیدرواستاتیکی برسد (یعنی شکلی گرد داشته باشد) 3. منطقهی اطراف مدارش را پاک نکرده باشد 4. یک قمر نباشد. بر اساس تعریف کنونی انجمن بینالمللی اخترشناسی، یک جرم کیهانی باوجود دارا بودن شرایط فوق به عنوان یک سیاره به حساب میآید: 1) جرمی در مدار خورشید باشد.2) دارای جرم کافی و گرانشی باشد که بر نیروی وارده ناشی از اجرام کیهانی دیگر غلبه کند و دارای تعادل هیدرواستاتیکی باشد و نسبتا به شکل کروی در آمده باشد.

سریعترین بادهای نپتون، در نزدیکی لکه سیاه بزرگ، با سرعت بیش از ۲۴۰۰ کیلومتر در ساعت میوزد. ولی پیشبینی میشود که بیش از 200 جرم در کمربند کوییپر وجود دارد که همگی گرد اند. گرچه پلوتو در مداری دورتر از مدار نپتون به دور خورشید در گردش است اما در هر 248 سال یکبار، پلوتو به مدت بیست سال وارد مدار نپتون می شود و در این دوران فاصله اش از خورشید ،نسبت به فاصله نپتون از خورشید، کمتر می گردد. پیش از این مایک براون از MIT یک سیاره را چنین تعریف کرده بود: «سیاره به هر جسمی در منظومهی شمسی میگویند که جرمش از مجموع جرمهای دیگر اجرامی که در مدار مشابه به مدار آن دور خورشید میگردند بیشتر است».

طولانیترین رشته کوه زمین نیز در زیر آب و در انتهای اقیانوسهای قطب شمال و آتلانتیک قرار دارد. منظومه شمسی پس از این تغییرات شامل هشت سیاره یعنی تیر ، ناهید ، زمین ، مریخ ، مشتری ، زحل ، اورانوس و نپتون میشود. اما فشار هوای مریخ امروز کمتر از یک درصد زمین است، یعنی اگر آب مایع را روی سطح بریزید (بسته به جای آن) میجوشد و بخار میشود یا یخ میبندد.

همچنین زمان دورهی گردش ۳۶۰ روزهی آن با زمان گردش زمین به دور خورشید برابر است. منظومه شمسی همچنین دارای مناطق خاصی از جمله کمربند سیارکها، کمربند کویپر و دیسک پراکنده است. اگر دو آهن ربا را به هم از طرف قطب هاي هم نام آنها (مثلاً قطب S) به هم نزديك كنيم به يكديگر جذب نمي شوند و بر عكس اگر از طرف دو قطب غير همنام (مثلاً S و N) به هم نزديك شوند، همديگر را جذب خواهند كرد. 10-309 :1962) استدلال میکند ادعای کانت علاوه بر محمولِ ’وجود‘، واقعی بودن همه محمول های دیگر را نیز ممتنع میسازد؛ چرا که برهان فوق را میتوان به تمام محمولهای دیگر که به نظر واقعی میآیند، تعمیم داد.

اخترشناسان تا پیش از کشف اورانوس قانون بده را بیمعنی میپنداشتند(این قانون امروزه هم بی معنی تلقی میشود و صرفا از نظر تاریخی اهمیت دارد) ولی اورانوس درست در محلی کشف شد که قانون بده پیشبینی میکرد سیارهای آنجا باشد. در این شب دو سیاره از دید ساکنان کره زمین به کمترین فاصله ظاهری (جدایی زاویهای) از هم میرسند. این پوششهای گیاهی آبها و خاک سیاره را هم تصفیه میکنند و از طرف دیگر، کاهش وسعت و تراکم جنگلها باعث میشود تا سیلهای ویرانگر به راحتی در محل زندگی ساکنان زمین جاری شوند و جان انسانها را بگیرند. خورشید در مرکز منظومه شمسی قرار دارد و تمام سیارات دیگر در مدارهای بیضی شکل خود به دور آن می چرخند.

موضوع دیگر سیارات فراخورشیدی بودند. بار بعد که موضوع تعریف علمی سیاره مطرح شد به طرح وجود کوتولههای قهوهای باز میگردد. کوتولههای قهوهای ستارههای نارسی هستند که نه آنقدر پرجرماند که یک ستاره باشند، نه آنقدر کم جرم که یک سیاره تلقی شوند. با صدها بار گردش سیاره به دور ستارهی اصلی سیاره دیگر تمامی اجرام منطقهی اطراف مدارش را یا جذب میکند یا به آنها آنقدر شتاب میدهد که از آن ناحیه میگریزند. پیشنویسی که به جلسهی IAU رسید بیان میکرد که یک سیاره جسمی است که به دور خورشید میگردد و آن قدر جرم دارد که بر اثر نیروی گرانش خودش شکلی کروی داشته باشد.

دیگر سیارکها صخرههای سرگردانی هستند که بین مدار مریخ و مشتری دور خورشید در گردشند. با ادامهی این کشفها ویلیام هرشل پیشنهاد کرد که این اجرام جدید در دستهای جدا از سیارات طبقه بندی شوند. فکرش را بکنید چه کسی میتوانست نام تمامی سیارات منظومهی شمسی را از حفظ باشد. 9- مقصود از رویکرد افلاطونی در این نگاه آن است که میان وجود یک صفت و نمونه یافتن (Instantiation) و یا تمثل (Exemplification) آن تمایز قائل شویم. یک یا دو کسوف (خورشید گرفتگی) نیز در طول سال رخ میدهند. وقتی ویلیام هرشل در 1781 به دنبال ستارههای دوتایی میگشت جرمی را در صورت فلکی ثور دید که ابتدا تصور میکرد یک دنبالهدار است.

این اولین باری نبود که اخترشناسان به دنبال تعریفی برای یک سیاره بودند. Palmer,2003:58) ابعاد سکونتگاههای شهری روز به روز پیچیده تر و به دنبال آن، ناپایداری در زیست بومهای شهری نمایان شده است (زیاری و دیگران، 2:1391). از سوی دیگر یکی از مهم ترین دغدغههای ناپایداری فرایند توسعه کنونی، به رشد شتابان شهرنشینی و شیوه ی زندگی مترادف آن در جهـان بازمی گردد. و هر دو به این نتیجه رسیدند که روزی آب در این کره ی بیابانی جریان داشته است.

به این معنی که دیمتر از سیارک نزدیک سیاره به یک سیاره کوتوله در دو قرن پس از زمانی که ما آنرا کشف کردیم تغییر کرد. فرضیهی شکلگیری سیارات بیان میکند، نیروی گرانش یک سیاره یا یک پیشسیاره (سیارهای در حالت شکلگیری) با گذشت منطقهی اطراف مدارش را جاروب میکند. در نهایت این نظر مورد موافقت همهی اعضا قرار نگرفت و در جلسهی IAU 474 نفر از اخترشناسان دربارهی ماهیت یک سیاره و آنچه که یک سیاره را از صخره یا اجرام ریز منظومهی شمسی متمایز میکند رأی دادند و تصمیم گرفتند به جای اینکه دهها جرم دیگر را به فهرست سیارات منظومهی شمسی وارد کنند، فقط پلوتون بیچاره را از مقامش عزل کنند.

دیدگاهتان را بنویسید