منظور از برافراشتن کوه طور بالای سر بنی اسرائیل چیست؟

اگر قصد سفر به یکی از کشورهای آسیای مرکزی را دارید، کشور جمهوری تاجیکستان به سبب داشتن مناطق بکر طبیعی و آثار تاریخی ارزشمند، انتخاب مناسبی است. شاغوزکله، روستایی است از روستاهای تنکابن از توابع بخش مرکزی که در استان مازندران واقع شده است. این روستا در صورت برنامهریزی مناسب به پتانسیلهای مناسبی برای اشتغال در زمینه دامداری صنعتی و چای دارد.این روستا به لحاظ جغرافیایی در دهستان گلیجان و بخش مرکزی شهرستان تنکابن قرار دارد. دریاچه اسکندرکول در شهر دوشنبه، یکی از مناطق تفریحی کشور تاجیکستان میباشد که برای طبیعت گردان و علاقه مندان به کوهنوردی و شنا مکان مناسبی است.

پامیر نام مجموعه رشتهکوههای متصل به هیمالیا و مشرف به زنجیره کوهستانهای تیانشان، قراقروم، کونلون و هندوکش است و در میان بلندترین مناطق کرۀ زمین قرار دارد. به قول نانسی دوپری سیاح انگلیسی که در دههِ 70 بسیاری مناطق افغانستان را سیاحت کرده است در کتاب رهنمای تاریخی افغانستان نوشته است :تاریخ بدخشان همیشه پر از فراز و نشیبهای متعدد بوده است، مردم بدخشان همیشه روحیهِ قوی استقلال طلبی داشتند ، در موارد استثنایی که مجبور میشدند حاکمیت بیگانگان را گردن نهند به مجرد مساعد شدن زمینه دست به شورش میزدند.بلند ترین قلهِ هندوکش در خاک افغانی بنام ” نوشاخ ” درناحیهِ” قازده” ولسوالی اشکاشم موقیعت دارد که 7484 متر بلندا دارد این در حالیست که بلند ترین قلهِ سلسله کوههای هندوکش بنام “تراجمیر”با ارتفاع 7750 متر آنطرفتردر خاک پاکستان موقیعت دارد.امادر مورد وجه تسمیه هندوکش: ابن بطوطه اولین نویسندهِ است که این نام را نوشته است .او مینویسد :” در راهِ ما کوهی بود که هندوکش نامیده میشد ، یعنی قاتل هندو ها ، چون بردگان و کنیزکانی را که از هند میاورند، اغلب از شدت سرما درین کوهها تلف میشوند ، نام آنرا بدین لحاظ هندوکش گذاشته اند”.

کفش سبک برای کوهپیمایی در مسیرهای خشک مناسب است و میتوانید از کفش نیمهسنگین برای برنامههای غیرزمستانی و یک روزه و از کفش سنگین برای مناطق برفی استفاده کنید.کولهپشتی: برای برنامههای چند روزه باید یک کوله از پارچه ضدآب و مقاوم داشته باشید. همچنین برای سرامیک های کف ساختمان از سرامیک های فیروزهای و آبی رنگ استفاده شده است. در چهار طرف باروهای باغ نیز کبوترخانه ساختهاند تا هم از کود کبوترها برای صیفیجات استفاده شود و هم ساختمانش عظمت و جلال به باغ ببخشد. برای سفر به این کشور، ماه های آوریل و مارس بهترین زمان هستند.

با توجه به ریشه های حزبی و سیاسی زیادی که در بدخشان وجود دارد؛ این ولایت هنوز هم از ولایت های محروم و فراموش شده به شمار می رود. بدخشان به دلیل داشتن دریاچه های آب شیرین و کوهستانی بودنش طبیعیت زییایی دارد؛ طبیعت دلکش بدخشان باعث شده است که کم تر شهروند افغانستانی دوست نداشته باشد که به آن جا برود، حتا شماری از باشندگان کابل در حسرت رفتن به بدخشان مانده اند که متاسفانه به دلیل نا امنی نمیتوانند به آن جا بروند.

انجمن كوه نوردان ايران بهدنبال این نبوده است كه طرحها، پیشنهادها و برنامههای خود را در انحصار خويش نگه دارد؛ برعكس مايل بوده كه قالب هاي آموزشي و ارتباط هاي خود را با ديگران (از جمله با فدراسيون كوه نوردي ) به اشتراک بگذارد. هر چند که مارکوپولو دران زمان وسایل اندازه گیری ارتفاعات را با خود نداشت اما ارتفاع پامیر را در حدود 7000 متر تخمین کرده است.او گفته است که در میان کوههای زنجیرهِ ، دره های پوشیده از جنگلات هفت رنگ وجود دارد ، رودباران جاری و چشمه ساران زلال در مسیر حرکت خود هنگام فروافتادن خود از فراز کوهها ی آسمانبوس و صخره های سهمگین آبشارانی را میسازند که نظارهِ آن دل و دماغ را روشنای میبخشد.در دریاچه های این ناحیه ماهیانی زیست دارند که دارای گوشت شیرین اند.در بدخشان آبهای معدنی حضور فراوان دارند ، در بارهِ پاکی و صفایی جهیل شیوه که بدخشانی ها به آن حوض شیوه گویند سخنانی بسیاری گفته شده است ، داستانسرایان شیرین گفتار، داستان بدر جمال را به همین جهیل ارتباط میدهند.مارکوپولو در نوشته های خود از اسپان قوی هیکل و توده شکنی یاد میکند که در میدانهای بزکشی همچو ستاره میدرخشیدند، توده ها را میشکستند، قوره ها را میکندند و پیگه ها را میزدند.در نوشته های مارکوپولو ذکر شده که نام بدخشان از” لعل درخشان” اقتباس شده که بمرور زمان به بدخشان تعغیر کرده است.کوهساران همیشه سپید موی بدخشان قله های یخچالی را بر ستیغ خویش جا داده است که در دامان آن مخازن بزرگی لعل و لاجورد، یاقوت و اکامیرون خفته است.طبیعت در آغوش پر مهر بدخشان سنگهای قیمتیی ماند طلا، لاجورد،لعل، یاقوت، آبهای معدنی، گوسفندهای بلند شاخ، اسپهای خوشرفتار، شتران دوکوهانهِ بخدی و مردم سختکوش ، آهنین پنجه زود مهرو دیر خشم پاکنژاد آریای را با مدنیت و فرهنگ دست نخورده پروریده است.در ویرانه های شهر بزرگ میتوان سراغ تمدنهای کهن قدیم اریای را به خوبی گرفت.مارکوپولو میگوید که بدخشان وتالقان دارای مدنیت درخشان و شهر های آبادان است اما خان آباد و قندز راجنگلات انبوه و بیکرانی احاطه کرده است که کمینگاهی شیران درنده و پلنگان دونده بوده سفر درین مناطق مسافران را سخت بهراس می افگند.

او که همیشه با نمایش هنرمندانه ، در نواختن “غیچک” تحسین هنر شناسان را بر می انگیخت ، از قطی خالی و سیم نایلونی صدای را می آفرید که دل و دماغ را تازه میکرد. نیمه های شب گروهها جان پناه را به سوی دهانه آتشفشان ترک می کنند، تا این قسمت حدود 5 ساعت صرف می شود. اگرچه آخرینبار این کوه در حدود ۴۱ هزار سال قبل فوران کرده است، آن را آتشفشانی نیمه فعال میدانند که دلیل آن قرار گرفتن چشمههای آبگرم در اطراف قله و تغییر رنگ سنگهای قله به سبب خروج مداوم گازهای آتشفشانی است.

در تعطیلات افراد زیادی این دریاچه را به عنوان مقصد خود برای گشت و گذار، پیکنیک و تفریح انتخاب می کنند. منطقه حفاظت شده پامیر در افغانستان پارک ملی دره واخان می باشد که پناهگاه حیوانات مختلف وحشی مانند: گوسفند مارکوپولو، آهوی باختری، آهوی مشکین، پلنگ برفی، خرس قهوهای، غژگاو، بوقلمون کوهی، ساج تبتی، زاغ لاشخوار، و ١٧ نوع حیوان دیگر است. نام سه عدد از بلندترین کوهستانهای پامیر از این قرار است: قله اسماعیل سامانی با ۷۴۹۵ متر ارتفاع (نامهای دیگر آن از ۱۹۳۲-۱۹۶۲ قله استالین، از ۱۹۶۲-۱۹۹۸ قله کمونیسم)، قله ابن سینا با ۷۱۳۴ متر ارتفاع (بهطور غیررسمی با نام قله لنین شناخته میشود)، قله کُرژِنفسکایا با ۷۱۰۵ متر ارتفاع.

طراحی این بنا به سبک دوره ی سامانی بوده و توسط فاروق نورمحمد، معمارِ کانادایی، طراحی گردیده است. می توان این پهنه خشکی وسیع را به چهار بخش تقسیم کرد: یک دوم از آن را کوهها، یک چهارم از آن را بیابان ها و یک چهارم دیگر از آن را دشت های حاصلخیز تشکیل دادهاند. در این مرحله توجه داشته باشید که پرتاب جرقه ها می تواند آسیب رسان باشد بنابراین به سرعت بشر را روی کوه آتشفشان قرار دهید و نظاره گر آزمایش باشید. بدخشان گهوارهِ تمدنهای دیر پای باستانی است که از سپیده دم آفرینش بشر تا زمانه های امروزی در آفرینش تمدن بشری نقش محوری را بازی نموده است .

این یافته های دانش معاصر خود گواهی محکمیست از قدیمیترین موجودیت حیات بشر درین سر زمین. واژهِ لعل بدخشان منحيث يک نمادسمبوليک واستثناي ادبي در حوزه فرهنگي پهناوريکه از دهلي تا شيراز ، از کابل تا بخارا ، از مروتا خجند ، از کشمیر تا فرغانه و از سیستان تا ختلان دامن گسترده بود طي هزاران سال ، چون پادشاه بي تخت و تاج فرمان رانده و هنوز هم که هنوز است ادعاي موجوديت و افضلیت دارد.

و اهل آن دیار الوس و احثامند و بنا برلطافت آب و هوا وکثرت سبزه وچلکا همیشه در صحرا بسر میبرندواسپان قوی قوایم فراخ کفل ،میان لاغر در میانشان بسیارست.اگر چه معادن بسیار دران دیارباشد، اما انچه توان ذکر کرد، کان لعل و لاجورد است. ویرانه های بر جا مانده از شهر های بهارستان قدیم در بهارک فعلی ، مخروبه های شهر خمچان در حومهِ فیض آباد، مخروبه های شهر کوچک دردرهِ خوستک که در زمانه های کهن مرکز یمگان بود ، علایم بجا مانده از یک مدنیت باستانی در ناحیه “خندانشهر” در ولسوالی درایم ، شواهد موجودیت تمدنهای درخشان در” شهر بزرگ” که همه ایجاب تحقیقات دامنه دار باستان شناسی را میکند ، دال برینست که بدخشان در دوره های کهن مهد پرورش مدنیتهای شگوفان بوده است.چیز فهمان نیک اندیش میگویند که بدخش لعل را گویند و نام بدخشان از همین کلمه بدخش یا بلخش یعنی مشتق شده است.

دیدگاهتان را بنویسید