قمر (ماهواره) محسوب نشود

مشتری یکی از درخشانترین اجرام آسمان شب است، تنها ماه، زهره و گاهی اوقات مریخ درخشانتر از این سیاره هستند. خورشید آنقدر دور است که در آسمان پلوتون ، تنها ستارهای بسیار درخشان به نظر میرسد. باران های این کره وارد هوای گرم شده و ناگهان به جریان سرد میرسد البته با توجه به هیدروژنی بودن سیاره تبدیل به موادی مانند آهن شده و روی سطح کره فرود می ایند. در این سامانه، سیارات در مسیرهای بیضی شکل به دور خورشید گردش میکنند البته خورشید کاملاً در مرکز این مدارهای بیضوی قرار ندارد. اروپا دارای سطحی بسيار صاف وهموار است و سطح آن کاملاً از يخ پوشيده شده لذا نسبت بازتاب آن نيز بالاست (64/0 ). گانيمد با قطر 5276 كيلومترنه تنها بزرگترين قمر سياره مشتری است بلکه با قطر 5276 کيلومتر بزرگترين قمر نيز در منظومه شمسی محسوب می شود.

این دمای بالا، امکان وجود حیات در سطح این سیاره را غیر ممکن کرده است. اگر سیاره دارای جو باشد، درجه حرارت ممکن است به اندازه کافی مناسب باشد تا آب مایع را روی سطح خود نگه دارد و آن را 86٪ شبیه زمین می کند. اگر انسان ها بخواهند روی کورت 3B زندگی کنند وزن آن ها 50 برابر خواهد شد بدین معنی که یک انسان 70 کیلویی روی روی این سیاره 450 کیلو وزن احساس می کند این مقدار سیستم و استخوان های داخلی بدن را در یک چشم بهم زدن نابود می کند. ریشه اصطلاح سیاره از یک کلمهی یونانی به معنی سرگردان میآید.

ستاره شناسان از دیرباز نقاط نورانی که به نظر میرسید در میان ستارگان حرکت میکنند را دنبال میکردند، یونانیان باستان نقاط نورانی را سیاره مینامیدند که به معنی “سرگردان” است. ستارگان به صورت نقاط کم نوری در آسماندیده می شوند چرا که فاصله آنها از ما بسیار زیاد است. بنابراین گاهی به صورت قرص کامل و گاهی مانند هلال باریک دیده میشود. کرت 7b به طور رسمی در لیست کرات به حساب نمی آید ولی به عنوان یکی از ترسناکترین ستاره های منظومه شناخته میشود. کرت B7 به صورت کامل یک سیاره محسوب نمی شود، چیزی بین سیاره و ستاره می باشد که با گرمای بیش از حد تصورش نمایی خارق العاده را از سنگ ها و صخره های در حال ذوب شدن را به نمایش می گذارد.

کرت 7b به اندازه ای داغ است که صخره ها را ذوب می کند. اما قطب مغناطیسی زمین میتواند تغییر کند و جهت میدان مغناطیسی را تغییر دهد. شما در نقش مبارزی هستید که میتواند با سلاح های متنوعی که در اختیار دارد با نیروهای محافظ این شرکت به جنگ و جدال بپردازد و این شرکت را نابود کند تا دوباره آرامش را به مردم بازگرداند. تفاوت اساسی بین ستاره و سیاره ها در این است که ستاره یک جسم داغ و نورانی است که نور خود را خود تولید می کند.

سیاره ای ناشناخته، سیاره ای که در آن خورشید از مغرب طلوع می کند و در شرق غروب و یک روز آن نزدیک به یکسال می گذرد. زمین سومین سیاره نزدیک به خورشید بوده و ۱۴۹٫۶ کیلومتر از آن فاصله دارد. نپتون هشتمین سیاره منظومه شمسی است که ۴٫۴۷۷۱ کیلومتر از خورشید فاصله دارد. سیاره نهم اگر واقعاً وجود داشته باشد، فاصلهای به اندازه ۲۰ برابر فاصله نپتون تا خورشید خواهد داشت. دانشمندان میگویند وقتی تابش ستاره به تله غبار میرسد، باعث تصعید یخها میشود، بنابراین اگر از یک تلسکوپ به اندازه کافی قدرتمند استفاده شود، میتوان مولکولهای موجود در آن را بر اساس طیف تشخیص داد.

عطارد، زهره، مریخ، مشتری و زحل در دوران باستان کشف شده بودند و با اختراع تلسکوپ کمربند کویپر، اورانوس، نپتون، پلوتو و بسیاری از قمرهای موجود در سامانه به این لیست افزوده شدند. دانشمندان تخمین میزنند که سیاره ۹، ۱۰ برابر زمین و ۵۰۰۰ برابر پلوتو جرم دارد. برخی از دانشمندان ادعا میکنند که سیاره نهم منظومه شمسی احتمالاً یک سیاهچاله کوچک و اولیه است که از اولین روزهای تشکیل جهان و بیگ بنگ باقی مانده است. دانشمندان معتقدند شرایط تایتان مشابه شرایط اولیه در زمین است اما تنها تفاوت آن در فاصله نزدیکتر زمین به خورشید و گرمای بیشتر آن است.

دانشمندان همچنان نیز در حال بررسی نپتون هستند تا بتوانند دلیلی برای بادهای شدید آن بیابند. در همین حال در شب دمای این سیاره به منفی 180 درجه سانتیگراد (منفی 290 فارنهایت) کاهش مییابد. در سورۀ حج، آیه 61 آمده است: «ذالک باّنّ الله یولجُ الّیل فی النهار ویولجُ النّهارفی الّیل و انّاللّه سمیعٌ بصیرٌ» به خاطر آن است که خداوند شب را وارد و غالب بر روز میکند و روز را غالب بر شب میکند و به خاطر آن است که خدا شنوا و بیناست؛ «یولج» از مادۀ «ایلاج» در اصل از «ولوج» به معنای داخل شدن میباشد. در این ویدئوی تایم لپس، یک روز بر روی زمین (یک چرخش زمین) فقط حدود چند ثانیه طول میکشد.

اخترشناسان از مدتها پیش گمان میکردند که گروهی از مواد یخی موسوم به کمربند کویپر در ماوراء مدار نپتون وجود داشته و گسترشی در حدود ۳۰ تا ۵۵ برابر فاصله زمین تا خورشید دارند، از دهه گذشته قرن بیستم تاکنون بیش از هزار مورد از این اشیاء کشف شده است. مشکلی که وجود دارد این است که با اینکه این سیارات شبه زمینی قابل سکونت هستند، اما چندین هزار سال نوری از ما فاصله دارند که این یعنی دست ما فعلاً به آنها نمیرسد. فضانوردان معتقدند نور خورشید هیچگاه به قطبهای این سیاره نمیرسد و به همین دلیل شاید این نواحی از ابرهای بالای سیاره مشتری نیز سردتر باشد.

شاید بشر بتواند مانع از وقوع فاجعههای فوق در خورشید و زمین شود. در لبه بیرونی حلقهA که شاید لبه ی ان حلقه را به طور واضح مشخص میکند، قمری است که با نماد1980S28 معرفی شده است. بیش از نیمی از جرم این کمربند را سرس، پالاس (Pallas)، وستا (۴ Vesta) و هیجا (۱۰ Hygiea) تشکیل میدهند، سرس به تنهایی نزدیک به ۲۵ درصد جرم این کمربند را به خود اختصاص داده است.

سیاره کوتوله سرس (Ceres) با قطر حدود ۹۵۰ کیلومتر در این کمربند قرار دارد، که بزرگترین سیارک کمربند سیارکی است. مریخ چهارمین سیاره نزدیک به خورشید است و ۲۳۴٫۷۴ کیلومتر از خورشید فاصله دارد. عطارد، زهره، زمین و مریخ چهار سیاره منظومه شمسی درونی هستند که از آهن و سنگ تشکیل شدهاند. عطارد اولین سیاره سامانه خورشیدی بوده و با فاصله ۵۵٫۸۷۳ میلیون کیلومتر از خورشید، نزدیکترین سیاره به خورشید است. دوره حرکت عطارد به دور خورشید فقط 88 روز است.

در ونوس فشار هوا 100 برابر بیشتر از زمین است و قدم زدن روی آن به مانند این است که در عمق 2000 متری کف دریا بخواهید قدم بزنید. این پیکربندی مغناطیسی (“vidkrita”) به ذرات اجازه می دهد تا بی نهایت به Sonce سرازیر شوند ، به طوری که پنجره خواب آلود اجازه دارد به عمق تاج اصلی برود. هلیوسفر در حاشیه منظومه شمسی قرار دارد که حاوی ذرات دارای بار الکتریکی است. سایر ذرات دیسک با برخورد به یکدیگر چسبیده و اجرام کوچک و بی شمار آسمانی (planetesimals) را میسازند، این ذرات نیز با همدیگر ادغام شده سیارکها، دنباله دارها، قمرها و سیارات را تشکیل دادند.

پس از شکل گیری منظومه، بادهای خورشیدی به حدی قدرتمند بودند که بیشتر عناصر سبکتر مانند هیدروژن و هلیوم را از سیارات درونی دور کرده و سیارات کوچک سنگی را از خود به جای گذاشت. اگر دوست دارید درباره سیاره الماس بیشتر بدانید پیشنهاد می کنم تا انتهای مقاله با ما همراه باشید! مدار این سیاره فرضی در حدود ۶۰۰ برابر دورتر از فاصله زمین تا خورشید خواهد بود. اکنون ، در اینجا برخی از تعاریف آورده شده است. اما برخی دیگر ادعا میکنند که تا ۱۰۰۰۰۰ واحد نجومی دورتر از خورشید ادامه مییابد. پس از کمربند کویپر، ابر اورت قرار دارد که حاوی نزدیک به ۲ تریلیون جسم یخی بوده و منشأ برخی از دنبالهدارها نظیر دنبالهدار هالی است.

بازگشت نور آفتاب به عرضهای شمالی زحل، همچنین با نمایان شدن دایره قطبی شمال این سیاره، و طوفان ششضعلی پیرامونش همراه بود؛ طوفانی که تاکنون در هیچکجای منظومه شمسی مشابهی برای آن یافت نشده است، و دقیقاً مشخص نیست که منشأ آن را بایستی به چه عاملی نسبت داد. ناهید یا زهره دومین سیاره نزدیک به خورشید بوده و کمی از زمین کوچکتر است، فاصله این سیاره تا خورشید در حدود ۱۰۸٫۱۶ میلیون کیلومتر است. این تصمیم همچنان بحث برانگیز است، به ویژه پس از این که مأموریت نیوهورازنز (New Horizons) در سال ۲۰۱۵ تنوع زمین شناختی عظیمی را در این سیاره کوتوله کشف کرد.

این ویرایش در سال ۲۰۰۶ وضعیت پلوتو را از سیاره به سیاره کوتوله تغییر داد. پلوتو که اکنون یک سیاره کوتوله محسوب میشود به همراه اریس، هائومیا و ماکیماکی در کمربند کویپر قرار دارد. در چندسال گذشته با پیشرفت در فناوریهای تصویربرداری، اجرام دیگری هم کشفشدند که تقریبا هماندازه پلوتو بودند. اخراج پلوتو از خانواده منظومه شمسی اما با موافقت همگان روبرو نبود. اما مدارگرد شناسایی ماه (Lunar Reconnaissance Orbiter) به نمایندگی از انسانها توانست نمای خیرهکنندهای از کره خاکی ما را از سطح کره ماه به ثبت برساند. با شرایطی که سطح این کره از سولفوریک اسید پوشیده شده است خطرناکترین سیاره کهشکان، ونوس است.

این بادهای خورشیدی در مناطق بیرونی ضعیفتر بودند، در نتیجه غولهای گازی که اکثراً از هیدروژن و هلیوم هستند، تشکیل شدند. کاوشگرهای کاسینی-هویگنس (Cassini-Huygens) و اکسپلورر (IBEX) که به ترتیب در مدار زحل و زمین بودند، نشان دادند که هلیوسفر در واقع یک کره است. بسیاری از اخترشناسان تصور میکنند که هلیوسفر حدود ۱۵ میلیارد کیلومتر از خورشید فاصله دارد. از میان حلقه های زحل حلقه ی B عریض ترین بوده و 25500 کیلومتر عرض پهنا دارد.

دیدگاهتان را بنویسید