اختصاص می دهند گذران می کنند

با این انکشاف جدید، شکار این حیوانات در واخان منع می شود؛ واخان و پامیر پیش از این نیز ساحۀ جذاب برای سیاحین خارجی بود. واخان منحیث دومین پارک ملی افغانستان از اهیمت خاص ایکو توریزم برخوردار است؛ ساحات جذاب طبیعی واخان، مناطق پامیر های کوچک و بزرگ، کوه نه شاخ، بلند ترین قلۀ افغانستان با ارتفاع ۷۸۹۲ متر و یخچال های طبیعی را که سرچشمۀ رود آمو است، در خود جا داده است که نیاز به سرمایه گذاری به منظور حفاظت و پایداری منابع طبیعی و بلندبردن معیشت مردم محل، دارد تا تحول در اقتصاد مردم محل به میان آید حیات وحش واخان مانند مارکوپولو، پلنگ برفی، بز اوریال وغیره که نسل برخی از این جانوران در حال انقراض است، از خصوصیات دیگری است که به واخان از رهگذر محیط زیست ارزش بیشتر می دهد.

علامه حبیبی این نقل قول را تفسیر میدهد و میگوید که چون قبایل کوشانی و هفتلی آریایی از ماورای پامیر و واخان به اراضی شمال هندو کش فرود آمده بودند، بنابراین مؤرخان قدیم ایشان را ترک پنداشته و تصور میکرده اند که از تبت آمده اند. پارک ملت بهترین پارک تفریحی شهر هرات است و روزانه تعداد زیادی از گردشگران و شهروندان هرات به اینجا میروند و از هوای آزاد و محیط آرامشبخش آن لذت میبرند.

تفریحگاهی در دامنههای سفیدکوه پارک ملت بهترین پارک شهر هرات است و روزانه تعداد زیادی از گردشگران و شهروندان هرات به اینجا میروند و از هوای آزاد و محیط آرامشبخش آن لذت میبرند. دشت ناور سومین پارک ملی افغانستان در ۵۵ کیلومتری شهر غزنی حدود ۷۰ هزار هکتار زمین مساحت دارد که مساحت بند طبیعی آب آن حدود ۳۵۰۰ هکتار می باشد.شواهد تاریخی به دست آمده از این ساحه نشان می دهد که انسان های ماقبل تاریخ در اطراف دشت ناور اقامت داشته اند؛ دشت ناور با داشتن یک بند آب طبیعی که حدود ۶۰ کیلومتر بر ۱۵ کیلومتر مساحت دارد، زیستگاه مهم بیش از ۳۰ نوع پرندۀ کمیاب از جمله انواع مختلف مرغابی ها و پرندگان مهاجر می باشد؛ دشت ناور در ولایت غزنی به خاطر به خاطر مراقبت بیشتر از تنوع حیات وحش و پرندگان به عنوان ساحۀ حفاظت شده طبیعی اعلام شده است؛ این ساحه یکی ازکهن ترین مکان های زندگی انسان های اولیه درافغانستان بوده که از جمله ذخیره گاه های مهم حیات وحش و پرندگان کمیاب مهاجر به خصوص قاز حسینی محسوب می شود.

این پارک در شمال شهر هرات و ارتفاعات کوه متصل به زنجیر گاه این شهر، باغی بزرگ و تفریحگاهی بی نظیر به چشم می خورد که زیبای طبیعی و تاریخی اساس گذاری آن به زمان امپراتوری تیموری ها بر می گردد که داستان عشقی آن از دلباخته گی امیران ودختر صفر گاوچران از محلۀ زاغان قصه دارد، یکی از بزرگترین و سر سبز ترین باغ ها و پارك های شهرهرات می باشد. اما آنچه از تاریخهای ایران، روم، نوشتههای سنگ و تاریخهای دیگر مردم همسایه برمیآید، دوران تاریخی ایران از مردم «ماد» که یونانیان آن را مدی و به زبان دری «مای» و «ماه» گویند برنمیگذرد، و پیداست که زبان مردم ماد یا ماه زبانی بوده است که با زبان دورهی پس از خود که زبان پادشاهان هخامنشی باشد، تفاوتی نداشته، زیرا هرگاه زبان مردم ماد که بخش بزرگ ایرانیان و مهمترین شهرنشینان آریایی آن زمان بودهاند با زبان فارسی هخامنشی تفاوتی میداشت هرآینه «کورش» و «داریوش» و غیره در کتیبههای خود که به سه زبان فارسی، آشوری و عیلامی است زبان مادی را هم میافزودند تا بخشی بزرگ از مردم کشور خود را از فهم آن نبشتهها ناکام نگذارند، از این رو مسلم است که زبان مادی، خود، زبان فارسی باستانی یا نزدیک بدان و لهجهای از آن زبان بوده است و از نام پادشاهان ماد مانند «فراَ اوَرْت»، «خشِثَرْیت»، «فْروَرَتْیش»، «هُووَخشَثْرَهْ»، «آستیاک ـ اژی دهاک»، «اَرتی سس- اَرتهیس- اَرته کاس آ» به لفظ «اَرْتَ» آغاز میشود و «اِسْپادا» که سپاد و سپاه باشد نیز نزدیکی این دو زبان معلوم میگردد.

این روایتها همه جا میرساند که رشتهی ارتباط سیاسی، اجتماعی و ادبی ایران هیچ وقت نگسسته و زبان این کشور نیز به قدیمترین زبانهای تاریخی یا پیش از تاریخ میپیوندد و «گاثهی زردشت» نمونهی کهنهترین آن زبانهاست. ما باید بدانیم که تاریخ زبان مادری ما از روزی که نیاکان ما بدین سرزمین درآمدهاند تا به امروز چه بوده است و چه شده است و چه تطورها و گردشهایی در آن راهیافته است، از اینرو، به قدیمترین زبانهای ایران بازمیگردیم.

یعنی بچه ها گریه می کنند ، هر چه انها را چپات زدم ساکت نشدند. ما را این جا به سایر زبانها کاری نیست، چه آن علم خود به دانستنیهای دیگر که آن را زبانشناسی و فقهاللغه گویند باز بسته است. مردم این دو روستا سالیان سال در كنار هم به خوبی و خوشی زندگی میكردند و به واسطهی باغداری پررونقشان وضع اقتصادی هر دو روستا هم خوب بود. فقید سعید مرحوم مبرور حجه الاسلام والمسلمین حاج سید حسین یزدان پناه لاریجانی در سال ۱۲۹۵ هجری شمسی در خانواده دینی و روحانی در شهر آمل قدم به عرصه زندگی گذاشت .

قدیمترین یادگاری که از زندگی نیاکان باستانی ما باقی است «نسکهای اوستا» است که شامل سرودهای دینی و احکام مذهبی نیاکان و محتوای تواریخی است که شاهنامهی فردوسی نمودار آن است و مطالب تاریخی آن کتاب از «کیومرث» تا زمان «گشتاسب شاه» میپیوندد، و پادشاهی اَپَرداتَه (پیشدادیان)، کَویان (کیان) و زمانهی هفت خدایی (پادشاهی) را با هجوم بیگانگان، مانند اژیدهاک (ضحاک) و فراسیاک تور (افراسیاب) ترک تا پیدا آمدن زردتشت سپیتمان شرح میدهد. این مسجد در زمان تیموریان به پایان یافت و از آن به بعد به دلیل شرایط جغرافیایی و سیاسی تاكنون بارها بازسازی شده است.

گويند دریکی از روزهای مقاومت و جنگ، نوه محبوب چنگیزخان به نام”ماتکین” با تیر یکی از قلعه گیان(يکی از ساکنين شهر) به قتل رسید. اگرچه عدهای ممکن است اعتقاد داشته باشند که کشیده شده روی بتون، ضربهی نفسگیرِ درگیری در سلول ۹۹ را کم دارد و آن را فیلمِ ضعیفتری در مقایسه با همکاری قبلی زالر با وینس وان بدانند، ولی همزمان در ادامه دادنِ مسیرِ کارگردانی که این روزها خودش را بهعنوان یکی از اندکِ سازندگانِ فیلمهای اکشنِ هالیوودِ پیش از قرن بیست و یکم ثابت کرده موفق ظاهر میشود.

برای گسترش این ضرب المثل، میتوانید یک داستان و ۲ انشا در مورد کوه به کوه نمیرسد ولی آدم به آدم میرسد را نیز در ستاره بخوانید. ولی لفظ زند از آزنتی «Azanti» و به معنی گزارش و ترجمه است و مراد از زند کتابهای پهلوی است که نخستین بار کتاب اوستا بدان زبان ترجمه شده است و پازند مخفف «پات زند» است که با پیشاوند «پات» ترکیب یافته و به معنی گزارش دوباره یا ترجمه و برگردانیدن زند است به زبان خالص دری. بنای اولیه این مسجد را در سال 597 غیاث الدین غوری بنا نهاد ولی موفق به اتمام آن نشد.

اوستا در اصل «اَوْپِسْتاکْ» است به معنی بنیان جا افتاده و محکم، کنایه است از آیات محکمات و شریعت پابرجای و به صیغهی صفت مشبهه است، در «تاریخ طبری» و دیگر متقدمان از مورخان عرب «ابستاق» و «افستاق» ضبط شده است و در زبان دری «اُوسْتا – اُسْتا – وُسْت – اُسْت» به اختلاف دیده میشود و همه جا با لفظ «زند» ردیف آمده است – کاف آخر «اوپستاک» که از قبیل کاف «داناک» و «تواناک» است در زبان دری حذف میشود و تلفظ صحیح این کلمه بایستی «اوْپِستا» باشد ولی به تقلید شعرایی که به ضرورت این کلمه را مخفف ساختهاند ما آن لفظ را «اوْسِتْا» خوانیم.

تاریخ زبان ایران تا هفتصد سال پیش از مسیح روشن و در دست است و از آن پیش نیز از روی آگاهیهای علمی دیگر میدانیم که در سرزمین پهناور ایران – سرزمینی که از سوی خراسان (مشرق) به مرز تبت و ریگزار ترکستان چین و از جنوب شرقی به کشور پنجاب و از نیمروز (جنوب) به سند و خلیج پارس و بحر عمان و از شمال به کشور سکاها و سارماتها (جنوب روسیه امروز) تا دانوب و یونان و از مغرب به کشور سوریه و دشت حجاز و یمن میپیوست مردم به زبانی که ریشه و اصل زبان امروز ماست سخن میگفتهاند.

در طول تابستان اکثرا علاقه مندان به کوهنوردی و پیاده روی به اینجا می آیند. پس از نیت و قصد قربت، سعی از صفا آغاز و به مروه ختم میشود. گویند اوستای قدیم دارای ۸۱۵ فصل بوده است بخش شده به ۲۱ نسک یا کتاب و در عهد ساسانیان پس از گردآوری اوستا از آن جمله ۳۴۸ فصل به دست آمد که آن جمله را نیز به ۲۱ نسک بخش کردند و دانشمندان محقق ۲۱ نسک ساسانی را به ۳۴۵٧۰۰ کلمه برآورد کردهاند و از این جمله امروز۸۳۰۰۰ کلمه در اوستای فعلی موجود و باقی به تاراج رویدادها رفته است.

این ولسوالی به دلیل آنکه در کنار دریای هریرود واقع شده، از جمله ولسوالیهای زراعتی و حاصلخیز است که زمینهای آن دو فصل (گندم و بعد از آن ماش) کشت میدهد و این ولسوالی مرکز طریقه چشتیه نیز میباشد که خانقاه شریف محل عبادت سلسله چشتیه در آن واقع شده و مرقد سلطان مودود چشتی از بنیانگذاران سلسله چشتیه نیز در آنجا وجود دارد. شهرستان كوهدشت از وضع اقتصادی نسبتا خوبی برخوردار است و محصولات کشاورزی و دامداری آنجزو صادرات شهرستان به شمار می آيند. دانشمندان دیگر نیز دریافتهاند که طایفهی «اَیْریا» از سرزمینی که زادگاه اصلی آنان بود، برخاسته گروهی به ایران، گروهی به پنجاب و برخی به اروپا شتافتهاند و در این کشورها به کار کشاورزی و چوپانی پرداختهاند و زبان مردم ایران، هند و اروپا همه شاخههایی هستند که از آن بیخ رسته و باز هر شاخ شاخهی دیگر زده و هر شاخه برگ و باری دیگرگون برآورده است.

دیدگاهتان را بنویسید